Mieczysław Kominkowski

Mieczysław Kominkowski, major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, urodził się 14 października 1895 roku w Myślenicach. Po ukończeniu szkoły średniej w Krakowie rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1 pułku artylerii, uczestnicząc w kampanii I Brygady. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej, ukończył tam szkołę oficerską artylerii i służył w 12 pułku artylerii lekkiej. W 1918 przedostał się do Krakowa, a następnie wyruszył na odsiecz Lwowa.

1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika. Służył na frontach ukraińskim i bolszewickim, gdzie dowodził batalionem. W 1921 otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari. W latach 20. służył w 3 Pułku Artylerii Polowej, a następnie ukończył kurs w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Awansował do stopnia majora artylerii. Podczas II wojny światowej przebywał w niemieckiej niewoli, w Oflagu VII A Murnau, do maja 1945. Zmarł 8 lutego 1967 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach wraz z żoną Janiną Krystyną.

Na podstawie artykułu „Mieczysław Kominkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.